Echo

ECHO

Helaas is het niet mogelijk om in de binnenkant van een dier te kijken.
Gelukkig is hiervoor wel een aantal mogelijkheden, één van die mogelijkheden is het maken van een echo.

De meeste mensen kennen het echo apparaat van de echo’s die gemaakt worden bij zwangere vrouwen. Bij dieren werkt het op dezelfde manier.

Voor het maken van een echo moet altijd de buik eerst geschoren worden. Er moet namelijk zo min mogelijk tussen de kop van het echo apparaat en de huid zitten. Om het contact nog beter te maken brengen we ook een speciale gel aan.
De gel wordt er later weer afgeveegd en is soms alleen wat koud op de huid.
In tegenstelling tot bij röntgenfoto’s is het wat minder belangrijk dat het dier stil ligt. De beelden bewegen namelijk al. Ook komen er geen schadelijke stralen vrij. Een echo werkt met geluidsgolven die terugkaatsen. Het is dus niet schadelijk, in de meeste gevallen kan dus de eigenaar ook bij zijn dier blijven tijdens het maken van de echo.

Drachtecho:

Vanaf 28 dagen na de dekking kunnen we met de echo kijken of er ook daadwerkelijk pups of kittens in de buik zitten. Afhankelijk van de leeftijd van de pups en hoe stil de moeder ligt kunnen we de hartjes zien kloppen. Meestal kunnen we aardig inschatten hoeveel pups er geboren gaan worden.

Buikecho:

Andere redenen om een echo te maken kunnen zijn een bult in de buik, moeite met plassen, twijfel of er vocht of bloed in de buik staat. Ook kan er bijvoorbeeld worden gekeken of er een steen in de blaas zit. We hoeven daarvoor dus niet eerst de buik open te maken.

Met een echo brengen we vooral weke delen in beeld (dus geen botten) en kunnen we meer details zien. Met een röntgenfoto kijken we meer naar de botten of naar een overzicht van bijvoorbeeld de buik. Longen bevatten zoveel lucht dat deze niet te bekijken zijn met een echo.
Het hart kan wel worden bekeken met een echo maar dit vraagt veel kennis en ervaring. In een aantal gevallen zult u daarvoor worden doorgestuurd.